Nil's HR CAFE
FACEBOOK TAKİP ET TWITTER TAKİP ET LINKEDIN TAKİP ET GOOGLE PLUS TAKİP ET YOUTUBE TAKİP ET SLIDESHARE TAKİP ET ACADEMIA TAKİP ET ABOUTME TAKİP ET

Öncesi ve Sonrası

Öncesini ve sonrasını merak ettiğimiz durumlar vardır: bir tahta parçasının bir tasarıma dönüştürülmesi ya da bir seramik hamurunun inanılmaz bir bibloya dönüştürülme hikayesi gibi… Önce neydi ve sonra neye dönüştü… Bir tırtılın rengarenk bir kelebeğe dönüşmesi de doğanın öncesi ve sonrası başkalaşımlarından…

Yaşamımızda şekillendirdiğimiz ne varsa da aslında bizde bıraktığı küçük izlerle büyük kıvılcımları ateşlememiz için dengede durmamızı sağlar.

Hayatta planlamalar ve zaman arasında sıkışmış giderken birden hayatında sizin için planlar yaptığını unutmuş kaptırmış yol alırken birden her şey değişiverir…

11 Haziran günü bende böyle bir dönemeçli yolda yaşadım. Haydarpaşa ‘Garda Kitap’ günlerinden evime dönerken iki metrobüsün kafa kafaya çarpışması sonucu bacağım kırıldı ve bugün itibariyle tam dört ay dolduğu halde küçük küçük adım atmaya devam eden biri haline geliverdim. Doktorumun ameliyat sonrası bu kırığın tedavi süreci üç ay dediğinde yıkıldığımı hatırlıyorum… Sonuç olarak hayat devam ediyor…

Ben yürüyorum, iyileştim, sakinleştim ama yürüyemeyenler… Planları tıkırında gidemeyenlerin dünyası? Engeliyle bir ömür hayatını yaşayanlar? Tüm zorluklara rağmen hayata tutunan tüm canlılar?

Nil's HR CAFE Öncesi ve Sonrası Gezi ve Keşif Notları Şemsiyemde Neler Var?

Düş kırıklıkları yaşadım, kimseyi görmek istemediğim zamanlar oldu ve hiç kimsenin beni anlamadığını hissettiğim zamanlar…

”İnsan gençken yalnızca başkalarının hastalanıp öleceğini düşünür.” diyor Stefan Zweig

Halbuki ‘Gözyaşlarımızın tadı aynı

Hayatı başkalaşımla bir sosyal kelebek tadında yaşarken ne olmuştu? Ne değişmişti ki hayatımda?

Her an görüp geçtiğimiz, görüp geçirildiğimiz, empati kurayım aman dediğimiz ve sonrası malum dediğimiz zamanlardan birinde ‘Herkes bir engelli adayıdır unutma!’ sözünü irkilerek yaşamıştım. Biliyordum bu sözün önemini ve hayatımdaki her adımımda da dikkat ediyordum ama yaşayıncaya kadar değilmiş yine de! ‘Karanlıkta Diyalog deneyimini‘ yaşamak elbette ki çok farklıydı ama normal bir hayat sürerken hayatı gören gözleri unutmak çok başka…

Nil's HR CAFE Öncesi ve Sonrası Gezi ve Keşif Notları Şemsiyemde Neler Var?

‘Engelli olmak bir tercih meselesi değil.’

Elbette ki insan halinden anlıyor yürüyemeyen bir insanın sıkıntısını ancak başına gelmeden gerçekten anlayamıyor(muş). Hiç yürüyemeyeceğimi zannettiğim zamanlarım da oldu. Eskisi gibi olamayacağım galiba dediğim…

Bir kaldırım taşından inemeyişimi seyredişim, merdivenlerin kabusum olması, değnekle yürürken insanların ve hatta küçük çocukların ne olmuş bakışları bir yana hiç sanki başına gelmeyecekmiş gibi yaşayıp gittiğimiz hayatlarda bu bakış açılarımız son olsun!

İnsan olarak, toplum olarak çok yol almamız lazım… Yollarda, iş yerlerinde, kaldırımlarda ve daha birçok noktada yapılan sarı işaretli yol işaretleri taşları bir ağaca ya da elektrik direğine denk geldiğinde hiçbir işe yaramıyor ya da kaldırıma park eden bir aracın yanından elbette ki sağlıklı bir insan yürüyebildiği halde engeli olan biri için yine zor zamanlar başlayabiliyor.

Nil's HR CAFE Öncesi ve Sonrası Gezi ve Keşif Notları Şemsiyemde Neler Var?

Gözünün görmediğini, kalbinin anla(ya)madığını empati kursan ne yapacaksın?

Sadece bakacaksın!

Emekleyerek yürümeyi hatta tekrar öğrenmeyi bile özler halde gelebiliyor insan.

Her şeyin Teorisi‘ beyinde başlar.

Kafadaki engeller yok olmadıkça sokaktaki bakışlar hiç değişmeyecek…

Engel kafanda, bu nasıl bir dünya? ‘Sana bilmediğin bir şey söyleyemem…

Her şey insanlar için!’ yine şarkısı kulağımda çınlıyordu…

Etiketler:, , , , ,

Geri Bildirim gönder...

Yorum Yaz

İlham Veren Sözler :

%d blogcu bunu beğendi: